ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಾಂಧಿಜಿಯವರ ಕಥೆ

 

ಮೌಲ್ಯ : ಸತ್ಯ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ

ಮೋಹನ್ ಬಹಳ ನಾಚಿಕೆ ಪಡುತ್ತಿದನು. ಶಾಲೆಯ ಘಂಟೆ ಹೊಡೆಯುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಅವಸರದಿಂದ ಓಡಿಹೊಗುತ್ತಿದನು. ಇತರ ಮಕ್ಕಳು ಹರಟೆ ಮಾಡಲು ನಿಲುತ್ತಿದರು-ಕೆಲವರು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದರು,ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮತನಾಡುತಾ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಸಮಯ ಕಳೆದರು, ಆದರೆ ಮೋಹನ್ ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದನು. ಹುಡುಗರು ಅವನನ್ನು ನಿಲಿಸಿ ಗೇಲಿ ಮಾಡುವರು ಎಂಬ ಭಯವಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿವಸ ಮೋಹನ್ನಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಶ್ರೀ.ಗಿಲೆಸ್ ಎಂಬ ಶಾಲೆಗಳ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಬಂದರು. ವರ್ಗಕ್ಕೆ 5 ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದಗಳನ್ನು ಓದಿದರು ಮತ್ತು ಹುಡುಗರನ್ನು ಆ ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಹೇಳಿದರು. ಮೋಹನ್ 4 ಪದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದನು, ಅವನಿಗೆ “kettle” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬರೆಯಲು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ,ಅವನ ಹಿಂಜರಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹುಡುಗನ ಸ್ಲೇಟ್ನಿಂದ ನಕಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಚಿನ್ನಹೆ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಮೋಹನ್ ಇದನ್ನು ಕಡೆಗನಿಸಿದನು. ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ ಹುಡುಗರು ಎಲ್ಲಾ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದರು.ಮೋಹನ್ 4 ಪದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬರೆದನು.

ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಹೋದ ನಂತರ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅವನನ್ನು ಬೈದರು, “ನಾನು ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಬರೆಯಲು ಹೇಳಿದೆನು” ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದರು, “ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆ?” ಎಲ್ಲರು ನಕ್ಕರು.

ಆ ದಿನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಮೋಹನ್ ಅತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಅವನು ಸರಿಯಾದ್ದದನೆ ಮಾಡಿದ್ದನು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತು. ಅವನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮೋಸ ಮಾಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

ಕಲಿಕೆ:

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನೀತಿ. ಮೋಸ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.ಮಕ್ಕಳು ಕಿರಿಯವರಾಗಿ ಇರುವಾಗಲೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ನುಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಇರುವವರು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಳಬಹುದು.

ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆದಾರನ ರೂಪಾಂತರ

 

ಮೌಲ್ಯ : ಅಹಿಂಸೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಕ್ಷಮೆ, ತಾಳ್ಮೆ , ಪ್ರೇಮ

ಸಂತ ಏಕನಾಥ್(ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸಂತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಭಾರತ) ಅವರ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಒಂದು ಗುಂಪು ಜನರು ಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಅಡುತ್ತಿದರು.ಇದು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ನಿರುಧ್ಯೋಗಿಗಳ ಅಭ್ಯಾಯಸವಾಗಿತು.

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನದಂದು ಒಂದು ಆಟಗಾರನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಣ್ಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳುತ್ತಿದನು, ಕಾರಣ ಕಾರ್ಡುಗಳು ಅಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನುಕುಲಕರವಾಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ದುರಾಧೃಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧನಾಗಿದ್ದನು, ಅದಲ್ಲದೆ ಅವನಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇತರರನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆ ಹೊಂದಿದನು. ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಇದ್ದನು. ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು, ಅದು ಕದನವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿತು.

ಅಲ್ಲಿದ ಒಬ್ಬರು ಅವನನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಬೇಡ ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.

ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ, “ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಎನು ಯೋಚಿಸಿರುವಿರಿ? ನಾನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳದೆ ಇರಲು ನಾನು ಸಂತ ಏಕನಾಥ್ ಅಲ್ಲ”.

ಇನ್ನೊಬ್ಬನು, “ ಸಂತ ಏಕನಾಥ್ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳದೆ ಇರಲು, ಅವರು ಕೂಡ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಅಲ್ಲವೆ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳದೆ ಇರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸು” ಎಂದನು.

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು “ ಬಹುಶಃ ಏಕನಾಥ್ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಭಾವನೆ ಅಥವ ಸ್ವಯಂ ಗೌರವ ಇಲ್ಲವೇನೊ”, ಸ್ವಯಂ ಗೌರವವುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೋಪ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ಯಾವಾಗಲು ಅವನನ್ನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದರೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದನು.

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆಟಗಾರನು, “ ಇಲ್ಲ ಸಂತ ಏಕನಾಥ್ ಅವರಿಗೆ ಕೊಪ ಬರುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದನು.

“ಇಲ್ಲ ಇದು ನಿಜವಲ್ಲ, ಕೋಪ ಬರದ ಮನುಷ್ಯನೆ ಇಲ್ಲ”.

“ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಏಕನಾಥ್ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತು,ಅವರನ್ನು ನೋಡಿರುವೇನು ಅವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುವುದಿಲ್ಲ”.

ಅದು ಒಂದು ಜೂಜಿನ ಗುಂಪು,ನೀವು ಅವರಿಂದ ಎನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು? ಅವರ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಸಂವಾದ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.

“ಸರಿ ಎನು ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಲು ಬಯಸುವಿರಿ? ನಾನು ಏಕನಾಥ್ ಅವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ “.

“ ನೀವು ತಲೆ ಕೆಳಗಾಗಿ ನಿಂತರು ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ”

“ಸರಿ, ಒಬ್ಬರು 100 ರುಪಾಯಿ ಪಂಧ್ಯ ಕಟ್ಟಿರಿ, ಏಕನಾಥ್ ಅವರನ್ನು ಕೋಪ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿ ನಾನು ಈ ಪಂಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋತ ಎಲ್ಲಾ ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗಳಿಸುವೇನು”.

ಎಲ್ಲರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಮಾರನೆಯ ದಿವಸ ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಸವಾಲು ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏಕನಾಥ್ ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತನು. ಇನ್ನು ಇತರರು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದರು.

ಆ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಗುತ್ತಿದನು, ಏಕನಾಥ್ ಎಂದಿನಂತೆ ವಿಠಲನ ಭಜನೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ ಹೊರಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಗೋದಾವರಿ ನದಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.ಅವರು ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದರು.

ಏಕನಾಥ್ ಅವರನ್ನು ಕೋಪ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಆ ಸವಾಲುದಾರನು ಅವನ ಬಾಯಿಯ ತುಂಬ ಎಲೆ ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಏಕನಾಥ್ ಆ ಕಡೆ ಬರುವರೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದನು. ಏಕನಾಥ್ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಲಿದ್ದಾಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿದ ಎಲೆ ಅಡಿಕೆಯ ಎಂಜಲನ್ನು ಏಕನಾಥ್ ಅವರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಉಗುಳಿದನು.ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏಕನಾಥ್ ಅವರಿಗೆ ಆಘಾತ ಉಂಟಾಯಿತು, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು, ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತು ಕೂಡ ನುಡಿಯದೆ, ಗೋದಾವರಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮೂದಲು ಮಾಡಿದ್ದನೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದರು. ಏಕನಾಥ್ ಅವರು “ಜೈ ಪಾಂಡುರಂಗ, ಜೈ ವಿಠಲ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಎನು ಗೊಣಗದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಮತ್ತೆ ಹೊರಡಲಾದರು.

ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಇದೆ ರೀತಿ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಸಂಭವಿಸಿತು, ಒಂದು ಮಾತು ಗೊಣಗದೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಕ್ರ ಭಾವನೆ ಕೂಡ ತೋರಿಸದೆ ಏಕನಾಥ್ ವಿಠಲನ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿತಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಗೊದವರಿಗೆ ಹೋದರು.ಅವರು ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯಾದ ಅಸಮಾಧಾನ, ಕೋಪ ಅಥವಾ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸದೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಗಿದ್ದರು.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೊತೆ ಜೂಜು ಅಡುತ್ತಿದ ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿದರು.ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರು, ಅಂತ ಹೊಲಸು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸೇರಿ ಏಕನಾಥ್ ಅವರ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದರು. ಏಕನಾಥ್ ಒಬ್ಬಬರನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಕೊಂಡರು. ಅವರ ಮೇಲೆ ಎಂಜಲನ್ನು ಉಗುಳಿದ ಆ ಅಪರಾದಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದನು, “ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ನಾನು ಇಂತ ಮೂರ್ಖ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಪಾಪಿ, ನನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಎಂದು ಅವರ ಪದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, “ನನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ “ಎಂದು ಪದೆ ಪದೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚತಾಪ ಪಟ್ಟನು, ಏಕನಾಥ್ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು.

ಏಕನಾಥ್ ಅವರು ಇತರರರಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ,ಅಳುತಿದ್ದ ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು “ಏಕೆ ಅಳುತಿರುವೆ, ನೀನು ಯಾವ ಪಾಪದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ,ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೀವು ಆಶಿರ್ವಾದ ಪಡೆದಿರುವ ಆತ್ಮ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ನೀನು ನನಗೆ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಿಯಾ, ಇಂದು ಮಂಗಳಕರವಾದ ಏಕಾದಶಿ ದಿವಸ ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ತಾಯಿ ಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಠಲನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು.ಆದುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಏಕನಾಥ್ ಅವರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ವಂದನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರು.

ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಜೂಜು ಆಡಲು ಅವರು ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು  ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಿತ್ಯವು ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ಸಂತ ಏಕನಾಥ್ ಅವರಿಂದ ಕಲಿತ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಏಕನಾಥ್ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾದರು.

ಕಲಿಕೆ:

ಕ್ಷಮೆ ಎಂಬುದು ದೈವಿಕ ಗುಣ. ನಾವು ಪವಿತ್ರವಾದ ಈ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದಿ ಪಡಿಸಿದರೆ, ಹಾಗು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆಳಸುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ರುಪಾಂತರಗೊಳಿಸಬಹುದು,ಅದಲ್ಲದೆ ಇತರರನ್ನು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಇರಬಹುದು.

 

 

 

 

ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಕಥೆ

 

ಮೌಲ್ಯ : ಆಶಾವಾದ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಪರಿಶ್ರಮ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಗುಂಪು ಒಂದು ಮರದ ಮೇಲೆ ಏರುವ ಸ್ಪರ್ಧಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದವು. ಒಂದು ಎತ್ತರವಾದ ಮರದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪುವುದೆ ಆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಗುರಿಯಾಗಿತು. ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಕಪ್ಪೆಗಳ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು ಕೂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದವು, ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪುವುವು ಎಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕೂಡ ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕ್ಷಕರು ಬಳೆದು ಎಲ್ಲಾ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಚಿರುತ್ತಿದವು.

“ಒಹ್, ಅದು ತುಂಬ ಕಷ್ಟ!!”

“ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅವರಿಂದ ಮೇಲೆ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ”

“ ಅವರು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲ, ಮರ ತುಂಬ ಎತ್ತರವಾಗಿದೆ”

ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಮರದಿಂದ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದವು.ತಾಜಾ ಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದವುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ  ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದವು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಅದೆ ರೀತಿ ಚಿರುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದವು.

“ಇದು ತುಂಬ ಕಷ್ಟ, ಯಾರು ಅಷ್ಟು ಮೇಲೆ ತಲುಪಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ!”

ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ಆಯಾಸಗೊಂಡು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವು.ಆದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಸಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಂತರ ಆ ಕಪ್ಪೆಯು ಆ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತು! ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಇತರ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಎಲ್ಲರು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು ಈ ಕಪ್ಪೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಗೆ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟವು.

ಸಹ ಸ್ಪರ್ಧಿಯಾದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪೆ ವಿಜೇತ ಕಪ್ಪೆಯನ್ನು ಕಂಡು “ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಹೇಗೆ ಶಕ್ತಿ ಬಂತು” ಎಂದು ಕೇಳಿತು.

ವಿಜೇತ ಕಪ್ಪೆಯು ಕಿವುಡಾಗಿತ್ತು!

ಕಲಿಕೆ :

ಯಾವಾಗಲು ಧನಾತ್ಮ ಕವಾಗಿರಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ದುರವಿರಿಸಲು ಇತರರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಡಿ.ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿರಿ. ಯಾರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದೆ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಆ ಸಣ್ಣ ಕಪ್ಪಯಂತೆ ನೀವು ಕೂಡ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತಮವಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾದಿಸಬಹುದು.

 

 

 

 

ಕಾಗೆ ಮತ್ತು ನವಿಲು

ಮೌಲ್ಯ : ಸತ್ಯ

ಉಪ ಮೌಲ್ಯ : ತೃಪ್ತಿ

ಒಂದು ಕಾಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತು, ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿತು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಹಂಸವನ್ನು ಕಂಡಿತು. “ಈ ಹಂಸವು ತುಂಬ ಬಿಳಿಯಾಗಿದೆ,ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿತು, ಮತ್ತು ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಪ್ಪುಗಿದ್ದೇನೆ, ಈ ಹಂಸವು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿರಬೇಕು” ಅದರ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹಂಸಕ್ಕೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು.ಹಂಸವು,”ನಾನು ಎರಡು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗಿಣಿಯನ್ನು ಕಾಣುವ ತನಕ ನಾನೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವ ಹಕ್ಕಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದೆ, ಈಗ ಗಿಳಿ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾದ ಹಕ್ಕಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.”

ಕಾಗೆ ಗಿಣಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿತು, ಗಿಣಿ ವಿವರಿಸಿತು, “ನವಿಲನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಮುಂಚೆ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ನನಗೆ ಎರಡು ಬಣ್ಣಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ನವಿಲು ಬಹಳ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.” ಈಗ ಕಾಗೆಯು ಮೃಗಲಾಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನವಿಲನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋದಾಗ ನವಿಲಿನ ಸುತ್ತ ನೂರಾರು ಜನರು ಇದ್ದದನ್ನು ಕಂಡಿತು.

ಜನರೆಲ್ಲ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಕಾಗೆಯು ನವಿಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, “ಪ್ರಿಯ ನವಿಲೆ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರುವೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಹೊಡೆದು ಒಡ್ಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ನೀನೆ ಸಂತೋಷಪೂರ್ಣವಾದ ಹಕ್ಕಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತೇನೆ.”

ನವಿಲು ಉತ್ತರಿಸಿತು,” ಈ ಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ನಾನೆ ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವಾದ ಪಕ್ಷಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನು. ಆದರೆ ನಾನು ಈ ಮೃಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಈ ನನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವೆ ಕಾರಣ. ನಾನು ಮೃಗಾಲಯವನ್ನು ಪರಿಶಿಲಿಸಿದ್ದೇನೆ ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸದ ಏಕೈಕ ಹಕ್ಕಿ ಎಂದರೆ ಕಾಗೆ. ಆದುದರಿಂದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದೇನೆ, ನಾನು ಕಾಗೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.”

ಈ ಕಥೆಯು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ: ಕಾಗೆ ಹಂಸವು ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ, ಹಂಸವು ಗಿಳಿಯು ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ, ಗಿಳಿಯು ನವಿಲು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ನವಿಲು ಕಾಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಲಿಕೆ :

ಹೋಲಿಕೆ ಅಸಮಾದನವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಇತರರನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟರೆ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ದಯಪಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಹೊಂದಿರುವದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು. ಸಂತೋಷ ನಮ್ಮ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಉತ್ತಮವಾದ್ದದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಯಾವಾಗಲು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು. ನಾವು ಇದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಇದೆ ಜೀವನದ ಸತ್ಯ.

ಬೇಷರತ್ತಾದ ಪ್ರೀತಿ

ಮೌಲ್ಯ : ಪ್ರೀತಿ

ಉಪ ಮೌಲ್ಯ : ಸ್ವೀಕಾರ, ಬೇಷರತ್ತಾದ ಪ್ರೀತಿ

ಒಂದು ಶ್ರುಕ್ರವಾರದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಆಂಡ್ರೂ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿದನು, ನಾನು ನನ್ನ ಬಾಸ್ ಅನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಬಳ ಏರಿಕೆಯಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪತ್ನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಇಡೀ ದಿನ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ ಇದನು. ಶ್ರೀ ಲರ್ಚ್ಮೊಂಟ್ ಅವರು ಅವನ ಮನವಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು? ಬ್ರೆರ್ ಅಂಡ್ ಹಾಪ್ಕಿನ್ಸ್ ಜಾಹಿರಾತು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಆಂಡ್ರೂ ಈ 18 ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ದುಡಿದಿದ್ದನು. ಖಂಡಿತವಾಗಿ ವೇತನ ಹೆಚಳಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದನು.

ಆಫೀಸಿನ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಯೋಚನೆ ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಮಾಡಿದವು. ಮಧ್ಯಾನದ ನಂತರ ಅವನ ಬಾಸ್ಅನ್ನು ಹೋಗಿ ನೋಡಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿದನು. ಅವನಿಗೆ ತುಂಬ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು ಕಾರಣ,ಯಾವಾಗಲು ಮಿತವ್ಯದಿಂದ ಇರುವ ಶ್ರೀ ಲರ್ಚ್ಮೊಂಟ್ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು!

ಆ ಸಂಜೆ ಆಂಡ್ರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಊಟದ ಟೇಬಲ್ ಮೇಣದ ಬತಿಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಅದಲ್ಲದೆ ರುಚಿಯಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೂಡ ಕಂಡನು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಟೀನಾ ಆಂಡ್ರೂವಿನ ಅಚುಮೆಚಿನ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸೊಗಸಾದ ಊಟವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದಳು. ತಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಅವಳಿಗೆ ಆಫೀಸ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರೊ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ!

ಅವನ ತಟ್ಟೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚೀಟಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. “ಅಭಿನಂದನೆಗಳು, ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತು ನಿಮಗೆ ವೇತನ ಏರಿಕೆ ಸಿಗುವುದು ಎಂದು! ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲು ಈ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತೇನೆ!” ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಅವನು ಟೀನಾ ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಕಳಾಜಿ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿದಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿದನು.

ಊಟವಾದ ನಂತರ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಡಿಗೆಯಮನೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದಾಗ ಟೀನಾ ಪಾಕೆಟ್ನಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹೊರಬಿದ್ದಿದ ಒಂದು ಕಾರ್ಡನ್ನು ಕಂಡನು.ತೆಗೆದು ನೋಡಿದಾಗ, “ಏರಿಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ! ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದರು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹರೆ! ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುವವರು ಆದುದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಏರಿಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲು, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.”

ಆಂಡ್ರೂ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ ಬಂತು. ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವೀಕಾರ! ಅವನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಟೀನಾವಿನ ಬೆಂಬಲವು ಕೆಲಸದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಷರತ್ತುಬದ್ದವಲ್ಲ.

ಕಲಿಕೆ:

ನಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸು ಅಥವ ವಿಫಲತೆಗೆ ಹೊರತಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಭಯವು ಮೃದುವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬೇಷರತ್ತಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಬಹುದು.

 

 

ಅಮೂಲ್ಯ ಖಡ್ಗ

sword

ಮೌಲ್ಯ : ಅಹಿಂಸೆ

ಉಪ ಮೌಲ್ಯ : ಶಾಂತಿ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಖಡ್ಗವಿತು. ಈ ಖಡ್ಗವು ಒಂದು ರಾಜನಿಗೆ ಸೇರಿತು. ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಯವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಔತನಕುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಕಳೆಯುತಿದನು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಜ ಮತ್ತು ನೆರೆಹೊರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ವಿವಾದವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದು ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಯುದ್ಢ ಘೋಷಿಸುವ ಹಾಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.

ಖಡ್ಗವು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಲ್ಗೊಳುವಿಕೆಯಿಂದ ಬಹಳ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಇತ್ತು. ತನ್ನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಇದು, ಹಾಗು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಬಹುದು. ಮುಂಚುಣಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಅದು ಅನೇಕ ವಿಜಯಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆದರೆ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದಾಗ, ಈಗಾಗಲೇ ಯುದ್ಧವು ನಡೆದು ಮುಗಿದಿತು, ಖಡ್ಗವು ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿತು. ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇತು. ವಿಜಯೋತ್ಸವವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ ಯಾವ ವೀರಯೊಧನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮುರಿದು ಹೋದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಮತ್ತು ಹಸಿದ ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿದ ಪುರುಷರ ದಂಡನ್ನು ಖಂಡಿತು.ಯಾವುದೆ ಆಹಾರವು ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವು ಕೊಳೆ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯವಾದ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೊಗಿತು. ಹಲವರು ಅರ್ಧ ಸತ್ತು,ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾದ ಗಾಯಗಳಿಂದ……. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿದರು.

ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಖಡ್ಗವು ತನಗೆ ಯುದ್ಧಗಳು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು. ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಂಧ್ಯಾವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಗಾವಹಿಸಿ ತನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಅಂತಿಮ ಯುದ್ಧದ ಮುನ್ನ ರಾತ್ರಿ, ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಆ ಖಡ್ಗವು ಕಂಪಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಮೊದಲು ಕಡಿಮೆ ಝೇಂಕಾರವನು ಮಾಡಿತು,ಕ್ರಮೇಣ ಜೋರಾಗ ತೊಡಗಿ, ಕೆರಳಿಸುವಷ್ಟು ಲೋಹದ ಶಬ್ದವು ಬಂತು. ಇತರ ಸೈನಿಕರ ಖಡ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳು ರಾಜನ ಖಡ್ಗವು ಎನು ಮಾಡುತಿರುವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದವು. “ನಾಳೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯ ಬಾರದು, ನನಗೆ ಯುದ್ಧ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ” ಎಂದಿತು ಆ ರಾಜನ ಖಡ್ಗ.

ಒಂದು ಖಡ್ಗವು ಉತ್ತರಿಸಿತು, “ಯಾರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾವು ಎನು ಮಾಡಬಹುದು?”

“ನಾನು ಮಾಡುತಿರುವಂತೆ, ನೀವು ಎಲ್ಲರು ಕೂಡ ಝೇಂಕರಿಸಿ”, ಎಂದಿತು ಆ ರಾಜನ ಖಡ್ಗ. “ನಾವು ಆದಷ್ಟು ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಯಾರು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.”

ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಝೇಂಕರಿಸ ತೊಡಗಿದವು, ಕಿವುಡುಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಶಬ್ದವುಂಟಾಯಿತು. ಈ ಶಬ್ದವು ಶತ್ರು ಶಿಬಿರವನ್ನು ತಲುಪಿತು, ಅಲ್ಲಿದ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಕೂಡ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡವು.

ಮಾರೆನೆಯ ದಿವಸ ಬೆಳಿಗೆ, ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕ್ಕಿತು, ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನು ಕೂಡ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜನು ಅಥವ ಸೇನಾಪತಿ ಸಹಿತ ಯಾರು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದುದರಿಂದ ಹಿಡಿ ದಿನ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು.ಸಂಜೆ ಎದ್ದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮರು ದಿನ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

ಆದರೆ ರಾಜನ ಖಡ್ಗದ ನೇತೃತ್ವದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಆ ಹಿಡಿ ರಾತ್ರಿ ತಮ್ಮ ಶಾಂತಿ ಹಾಡನ್ನು ಪುನಾರವರ್ತಿಸಿದವು,ಸೈನಿಕರು ಯಾರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದೂಡಬೇಕಾಯಿತು. ಇದೆ ರೀತಿ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು. ಏಳನೆಯ ದಿನದ ಸಾಯಂಕಾಲ, ಎರಡು ಸೈನ್ಯದ ರಾಜರು ಪರಿಸ್ಥಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಅವರು ಏನು ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ನೋಡಲು ಭೇಟಿಯಾದರು.ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ವಿವಾದಿಂದ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡರು ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರ ತಮ್ಮ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ದಿನ ಯಾವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯದ ಗೊಂದಲ, ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಕೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕಂಡ ಅನಿರಿಕ್ಷಿತೆ  ಮತ್ತು ಈ ವಿನೋದಮಯವಾದ ಸಂಧರ್ಭಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದರು.ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು.

ಅದೃಶವಾಶಾತ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಅವರು ಯುದ್ದವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಿತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದ ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ರಾಜರು ಆಗಾಗ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದರು. ಈಗ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಅವರ ನಡುವೆ ಹೊರತುಪಡಿಸುವ ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ಅವರನ್ನು ಒಂದುಕುಡಿಸುವ ವಿಷಯಗಳೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತು.

ಕಲಿಕೆ :

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಶಾಂತಿ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.ಯುದ್ಧವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ.ಅಹಿಂಸೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಬಲ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

 

 

 

 

ಎರಡು ಮೊಲಗಳು

 

ಮೌಲ್ಯ : ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪ ಮೌಲ್ಯ : ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಫ್ರೆದ್ರಿಕ್ಕ್ ಮತ್ತು ವಾಂಡ ಎಂಬ ಎರಡು ಮೊಲಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸುತ್ತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವುದರಿಂದ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಿದವು. ಒಂದು ದಿನ ಇದೆ ರೀತಿ ಒಂದು ದಿನ ಇಬ್ಬರು ನಡೆಯುತ್ತಿದಾಗ ಎರಡು ಕ್ಯಾರಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕಂಡವು. ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡ ಒಂದು ಕ್ಯಾರಟ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಯಾರಟ್ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತಿತು.

ಫ್ರೆಡೆರಿಕ್ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡ ಕ್ಯಾರಟ್ ಕಡೆ ಓಡಿತು.

“ನಾನು ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ” ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಉದ್ಗರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಮುಂದಾಯಿತು.

ವಾಂಡ ತನ್ನ ಭುಜವನ್ನು ಎಗರಿಸಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಯಾರಟ್ ಹೊರತೆಗೆದಾಗ ಅದು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ದೊಡ್ದದ್ದಿತು. ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತವಾಗಿ ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ವಾಂಡ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ನೋಡಿ,” ನೀನು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಕ್ಯಾರಟ್ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿತು.

ಅವರು ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಯಲಾದರು, ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಜೋಡಿ ಕ್ಯಾರಟ್ ನೋಡಿದರು, ಈ ಬಾರಿಯು ವಿವಧ ಗಾತ್ರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಈ ಬಾರಿ ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಮೊದಲು ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಬಿಟ್ಟನು.

ವಾಂಡ ಪ್ರತಿ ಕ್ಯಾರಟ್ ಗಮನಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತ ಕ್ಯಾರಟ್ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿತು. ಕ್ಯಾರಟ್ ಹೊರ ತೆಗೆದಂತೆ ತನ್ನ ಕ್ಯಾರಟ್ ವಾಂಡಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಇದ್ದದನ್ನು ಕಂಡ ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ಗೆ ವಿನೋಧವೆನಿಸಿತು .

 

“ ಚಿಕ್ಕ ಗಾತ್ರದ ಎಲೆಗಳು ಎಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕ್ಯಾರಟ್” ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಲ್ಲಿಲವೆ ಎಂದಿತು.

“ಇಲ್ಲ” ಎಂದಿತು ವಾಂಡ, “ನಾನು ಎಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಮುಂಚೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ” ಎಂದಿತು.

ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿತು, ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಕ್ಯಾರಟ್ಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಈಗ ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ, ಎರಡು ಕ್ಯಾರಟ್ಗಳನ್ನು ಕಂಡರು, ಮತ್ತೆ ವಿವಿದ ಗಾತ್ರದ ಎಲೆಗಳುಳ್ಳ ಕ್ಯಾರಟ್ಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ಗೆ ಗಲಿಬಿಲಿಯಾಯಿತು, ಎನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ವಾಂಡ ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ಗೆ ಯಾವ ಕ್ಯಾರಟ್ ಬೇಕು ಎಂದು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

ಬಡ ಮೂರ್ಖ ಮೊಲ ಕ್ಯಾರಟ್ಟನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ನಟಿಸಿತು.ಆದರೆ ಎನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಅಷ್ಟು ಭುಧಿವಂತನಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಮಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವಾಂಡದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ವಾಂಡ ಕಿರುನಗೆ ನಕ್ಕು  ಕ್ಯಾರಟ್ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿದು ಒಂದು ಕ್ಯಾರಟ್ಟನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹೊರತೆಗೆಯಿತು.

ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಿತು ಆದರೆ ಅವನ ಜಾಣ ಸ್ನೇಹಿತನು ಅವನನ್ನು ನಿಲಿಸಿದನು.

“ಇಲ್ಲ ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ , ಇದು ನಿನ್ನ ಕ್ಯಾರಟ್” ಅಂಡ್ ವಾಂಡ ಹೇಳಿದನು.

 

“ಆದರೆ ನೀನೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದೆ ಆದುದರಿಂದ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಇದೆ ದೊಡ್ಡದಿರಬಹುದು. ನೀನು ಹೇಗೆ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನೀನೆ ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚುರುಕಾಗಿ ಇರುವೆ” ಎಂದಿತು.

“ಫ್ರೆದೆರಿಕ್ಕ್ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಹಿತಗಳನ್ನು ಇತರರ ಜೊತೆ ಹೊಂಚಿಕೊಳದ್ದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಎನು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಈ ಕ್ಯಾರಟ್ಟನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ನನಗೆ ಆಸೆ.ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲದ ಬುದ್ದಿವಂತಿಕ ಮೊಲ, ಅದು ಹೇಗೆ ಜಾಣನು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು?”

“ನೀನು ಹೇಳುವುದು ಸರಿ ಎಂದು ನಾನು ಉಹಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದಿತು ಫ್ರೆದ್ರಿಕ್ಕ್.

ಕಲಿಕೆ :

ಈ ಕಥೆಯು ನಮಗೆ ಶೇಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಂತೆ, ನಾವು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದರ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಇರುವವರಿಗೆ ನಾವು ನಮಗೆ ಇರುವ ತಿಳುವಳಿಕಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಆದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.ನಾವು ಜಾಣರಾಗಿದ್ದು ನಾವು ಕಲಿತಿರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿರುವವರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಈ ಜಗತನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ಇರುವಂತ ಸ್ಥಳದಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.

 

Previous Older Entries