ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಪ್ರಿಯ ವಾಚಕರೆ,

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

 

ಮೌಲ್ಯಾದಾರಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನೀವು ನೀಡಿರುವ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು  ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ನಿಮಗೆ ಈ ಕಥೆಗಳು ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯಾದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿರಿ.

2018 ವರ್ಷದ ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

 

Advertisements

ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳದ ಕಥೆ

 

ಮೌಲ್ಯ : ವಿಶ್ವಾಸ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಭಕ್ತಿ

ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಸಂಚಿಕೆಯು ಹೀಗೆ ಇದೆ.

“ಕೃಷ್ಣ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪುರಾವೆಗಳಿಗಿಂತ ನಿನ್ನ ಪದಗಳು ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸಾವಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.”

ಒಂದು ದಿನ ಇಬ್ಬರೂ ಉಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದರು, ಆಗ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತಿರುವುದನು ಕಂಡರು.

ಅದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳಿದನು,

 

“ಆ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡು ಅರ್ಜುನ………. ಅದು ಪಾರಿವಾಳವೇ?”

“ಹೌದು ಪ್ರಭು, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಪರಿವಾಳವೇ”, ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು ಅರ್ಜುನ.

“ಆದರೆ ನಿಲ್ಲು, ಅದು ಹದ್ದು ಎಂದು ನಾನು ನಿರಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೇನೆ, ಅದು ಹದ್ದು ಅಲ್ಲವೇ?”ಎಂದು ಕೇಳಿದನು ಕೃಷ್ಣನು.

“ಹೌದು! ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹದ್ದು” ಎಂದು ಉತ್ತರ ಬಂತು.

eagle

“ಇಲ್ಲ! ಅದು ಹದ್ದಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ”. ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣ “ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕಾಗೆ.”

“ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಅದು ಕಾಗೆ” ಎಂದನು ಅರ್ಜುನ.

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ನಕ್ಕು ಅರ್ಜುನನ್ನು ಚುಂಬಿಸಿದನು.

“ನೀನು ಕುರುಡನೇ? ನೀನು ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ! ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತಿರುವೇ”

ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದನು, “ಕೃಷ್ಣ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪುರಾವೆಗಳಿಗಿಂತ ನಿನ್ನ ಪದಗಳು ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸಾವಾರ್ಹವಾಗಿದೆ, ನೀನು ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯು ಹೊಂದಿರುವೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಅದು ಕಾಗೆಯಾಗಲಿ, ಹದ್ದಾಗಲಿ, ಅಥವ ಪರಿವಾಳವಾಗಲಿ. ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಕಾಗೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ಕಾಗೆಯಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು.”

ಕಲಿಕೆ:

ನಂಬಿಕೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರುಪಿಸಲೂ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಗುರು ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಈ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲ್ಲು ಸಹಾಯಕಾರಿಯಾಗಿತು.

faith

 

ಕಳ್ಳನ ರೂಪಾಂತರ

ಮೌಲ್ಯ : ಸತ್ಯ, ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ

thief 1

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಹುಡುಕುತ್ತಿದನು, ಆದರೆ ಏನು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಒಂದು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಜಾರಿ ಅನೇಕ ಜನರಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾಷಣವನ್ನ ಕೊಡುತ್ತಿದರು. ಕಳ್ಳನು ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರಿಂದ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.ಪೂಜಾರಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದ ಅವನು ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಪುಜಾರಿಯು ಸತ್ಯದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದರು, ಕಳ್ಳನು ಈ ಚರ್ಚೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಇದೆ ಎಂದು ಕೇಳ ತೊಡಗಿದನು.ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದನು.ಭಾಷಣ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು ಆದರೆ ಕಳ್ಳನು ಮಾತ್ರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪುಜಾರಿಯು ಕಳ್ಳನು ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವನೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವರೋ ಎಂದು ಕಳ್ಳನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.ಪೂಜಾರಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿದನು, “ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎನು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ, ನೀವು ನೀಡಿದ ಭಾಷಣ ತುಂಬ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಿ ಇತ್ತು ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಕಳ್ಳನು ತನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾದಗಳು ಮೂಡಿದವು.ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯದೆ ಕಳ್ಳನು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಆತ ಯೋಚಿಸಿದನು.ಪುಜಾರಿಯು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಹಿಡಿದು ಕೂಡ ಅವನು ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.ಸತ್ಯಪುರ್ಣತೆಯ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ಎಲ್ಲಿದರೂ ಮತ್ತು ಕದ್ದರೂ ಕೂಡ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವನು ಕದಿಯುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಶಸನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪುಜಾರಿಯು ನೀಡಿದರು.ಕಳ್ಳನು ಪೂಜಾರಿಯ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಧೃಡವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು, ಸತ್ಯಪುರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಅನುಸರಿಸುವೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು.ಅವನು ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಬದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಳ್ಳನ್ನು ಮತನಾದುವುಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ಹೊರಗೆ ನಡೆಯುತಿದಂತೆ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತಿರುಗುತ್ತಿದನು. ಕಾಕತಳಿಯವಾಗಿ ಕಳ್ಳನು ತಿರುಗುತ್ತಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದನು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕಳ್ಳನನ್ನು ಅವನು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯಾವಾಗಲು ಸತ್ಯವನೇ ನುಡಿಯುವೇನು ಎಂಬ ಅವನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಕಳ್ಳನು, ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರು ಸಹ ಅವನು ಕಳ್ಳ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ನುಡಿದನು. ಆತನು ಕೂಡ ಕಳ್ಳ ಎಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೇಳಿದನು.ಇಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹಿತರಾದರು. ಹೊಸ ಕಳ್ಳನು ಕೆಲವು ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದಿಯುವುದು ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಅವನಿಗೆ ನಿಖಿರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವಾದ ಅರಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಇದ್ದರು, ಹೊಸ ಕಳ್ಳನು ಖಾಜನೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡುದು ಬಂದು ಖಜಾನೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಾಕಲು ಹೇಳಿದನು. ಮುರಿದು ತೆರೆದ ನಂತರ, ಅದರಲ್ಲಿ 5 ಅಮೂಲ್ಯ ವಜ್ರಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ಕಳ್ಳ ಸ್ನೇಹಿತನು 4 ವಜ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು-ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಎರಡು ವಜ್ರಗಳು, ಕಾರಣ ವಜ್ರವನ್ನು ಮುರಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದನು.ಆದುದರಿಂದ 4 ವಜ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ವಜ್ರವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಅವರು ದೋಚುವಿಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರವರ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

king

ಮರುದಿನ ಅರಮನೆಯ ಕಛೇರಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ರಾಜಮನೆತನದ ನಿಧಿ ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಕಂಡರು.ರಾಜನ ಖಜಾಂಚಿ ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದನು.ಈದು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಧರ್ಭ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಆ ಉಳಿದಿರುವ ವಜ್ರವನ್ನು ತನ್ನ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ರಾಜನ ಹತ್ತಿರ 5 ಮೌಲ್ಯಯುತ ವಜ್ರಗಳು ಖಜಾನೆಯಿಂದ ಕಳವು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಕಳನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವಂತೆ ಭದ್ರತಾ ಸಿಬಂಧಿಯನ್ನು ರಾಜನು ಆದೇಶಿಸಿದನು.ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದ ಕಳ್ಳನನ್ನು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಗಮನಿಸಿ, “ಆ ಕಳ್ಳ ನೀನಾ? ನೀನು ಏನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದೆ?”

ಕಳ್ಳನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, “ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ನಿಧಿಯನ್ನು ಮುರಿದು ವಜ್ರಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದೆವು.” “ ಎಷ್ಟು ವಜ್ರಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದಿರಿ?” ಎಂದು ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು. “4 ವಜ್ರಗಳನ್ನು ಕದ್ದೆವು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಎರಡು. ಕಡೆಯದನ್ನು ಮುರಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಆದುದರಿಂದ ಒಂದನ್ನು ಖಜಾನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆವು.” ರಾಜನು ಖಾಜಂಚಿಯನ್ನು “ಎಷ್ಟು ವಜ್ರಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿವೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. “ಎಲ್ಲಾ 5 ವಜ್ರಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ ಪ್ರಭು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಡೆದ್ದದೆಲವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ರಾಜ ತಕ್ಷಣ ಕೋಶಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ವಜಾಯಿಸಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿದ ಕಳ್ಳನನ್ನು ಖಜಾಂಚಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು.

diamond

ಕಳ್ಳನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಅಭಿವೃಧಿಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು. ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇತರ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮನು ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಲಿಕೆ:

ನಮಗೆ ಒಬ್ಬರು ಕೆಟ್ಟದು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಕು ನಾವು ಧನಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಋಣಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಗಳು ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಉತ್ತಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತದೆ.

 

ಶ್ರೀ ರಾಮನ ಪತ್ರ

ಮೌಲ್ಯ : ಪ್ರೇಮ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಸಹಾನುಭೂತಿ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವುದು

ಶವಾಣಿ ಅವಳ ಅಂಚೆಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪತ್ರ ಇತ್ತು. ಅವಳು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತೆರೆಯುವ ಮೊದಲು ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಳು, ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾರಿ ನೋಡಿದಳು. ಯಾವುದೇ ಅಂಚೆಚೀಟಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಂಚೆ ಮುದ್ರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ವಿಳಾಸ ಇತ್ತು.

ಅವಳು ಪತ್ರವನ್ನು ಓದಿದಳು:

“ಪ್ರಿಯ ಶವಾಣಿ, ಶನಿವಾರ ಮಧ್ಯಾನ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ನೆರೆಹೊರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವೆನು, ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ’

ಪ್ರೀತಿಯ,

ಶ್ರೀ ರಾಮ “

ಅವಳು ಪತ್ರವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಇರಿಸಿದಾಗ ಅವಳ ಕೈಗಳು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದವು. “ಶ್ರೀ ರಾಮನು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವರು? ನಾನು ಅಷ್ಟು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಲ್ಲ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲು ಏನು ಇಲ್ಲ.”

ಈ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಶವಾಣಿ ಅವಳ ಖಾಲಿ ಅಡುಗೆ ಅಲಮಾರಿಗಳನ್ನು ನೆನೆಪಿಸಿಕೊಂಡಳು.

“ದೇವರೇ! ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಭೋಜನವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ.”

ಅವಳು ತನ್ನ ಪರಸ್ ತೆಗೆದು ಅದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹಣವನ್ನು ಎಣಿಕೆ ಮಾಡಿದಳು, ಐದು ರುಪಾಯಿ ಐವತು ಪೈಸೆ ಇತ್ತು.

“ಈ ಇರುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಚಪಾತಿ ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು”

ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರೆಡ್, ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಹಾಲನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದನಂತರ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಇನ್ನು 12 ಪೈಸೆ ಇತ್ತು. ಮಿಕ್ಕಿರುವ ಕೆಲವೇ ಪೈಸೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದಳು.

“ ಅಮ್ಮ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವೆಯ?”

ಭೋಜನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ ಅವಳು ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.

“ಅಮ್ಮ ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೇವೆ, ನಮಗೆ ಬಹಳ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಅಮ್ಮ ನೀನು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ.”

ಶವಾಣಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿದಳು, ಅವರು ನೋಡಲು ಕೊಳಕಾಗಿ ಇದ್ದರು.ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಯಸಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಲಭಿಸಿತುತ್ತಿತು.

“ಅಣ್ಣ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಬಡವಳು, ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕೆಲವು ತರಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರೆಡ್, ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಅತಿಧಿ ಬರಲಿದ್ದಾರೆ. ನನಗೆ ಇವು ಅಗತ್ಯ.

“ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತೆ, ಧನ್ಯವಾದಗಳು”

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಡೆದು ಹೋಗುತಿರುವುದನ್ನು ನೊಡುತ್ತಿದ ಶಾವನಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅವಳಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

“ಅಣ್ಣ, ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆಯಿರಿ”

ಅವರ ಕಡೆ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿದ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡ ದಂಪತಿಗಳು ನಿಂತು ಅವಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು.

“ನೀವು ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ನಾನು ನನ್ನ ಅತಿಧಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಪೂರೈಸಲು ಏನಾದರು ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ”

ಅವಳು ಕಿರಾಣಿ ಚೀಲವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು.

 

“ಅಮ್ಮ ನಿನಗೆ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು” ಎಂದರು.

ಈಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಂಡತಿಯು ನಡುಗುತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು ಶವಾಣಿ .

“ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಶವ್ಲ್ ಇದೆ, ನೀವು ಈ ಶವ್ಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ” ಎಂದಳು ಶವಾಣಿ.

ಶವಾಣಿ ಶವ್ಲ್ ಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

“ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಅಮ್ಮ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು ಆ ದಂಪತಿಗಳು.

ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿದ ಅವಳಿಗೆ ಆತಂಕ ಉಂಟಾಯಿತು. ಭಗವಂತನು ಮನೆಗೆ ಬರುತಿರುವರು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಎನು ಇಲ್ಲ.

ಅವಳು ತನ್ನ ಪರ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕೀಲಿಗೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದಳು. ಹುಡುಕುತಿದಂತೆ ಅವಳ ಟಪಾಲು ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊದ್ದಿಕೆ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು.

“ಇದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಅಂಚೆಯವನು ಇಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.”

ಆ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದಳು.

ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಓದಿದಳು.

“ಪ್ರಿಯ ಶವಾಣಿ: ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದ್ದು ತುಂಬ ಸಂತೋಷ, ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಊಟಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು, ಆ ಶವ್ಲ್ಗೆ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಭಗವಂತ ರಾಮ್”

ಇನ್ನು ಶೀತಲವಾಗಿತು,ಆದರೆ ಶಾವನಿಗೆ ತಣ್ಣಗಾಗಲಿಲ್ಲ,ಎದೆ ಝಲ್ಲೆನಿಸಿತು ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದವು.

ಕಲಿಕೆ:

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಂತೆ. ನಾವು ದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಲು ಕಲಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ನಾವು ಅವಕಾಶ ಪಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು.

 

ತಪಸ್ವಿಯ ನಿರ್ಣಯ

narada 1

ಮೌಲ್ಯ : ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ನಿರ್ಣಯ, ನಂಬಿಕೆ

ಅನೇಕ ಜನರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ತಪಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿ ಇದ್ದರು ಅವರಿಗೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆನಂದ ಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ,ಒಂದು ಹುಣಿಸೆ ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತಪಸು ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು.ಅವರು ದೇವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ದೇವರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಆಶಿರ್ವದಿಸಲ್ಪಡುವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಆ ತಪಸ್ವಿ ಮರಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ದೈನಂದಿನ ಉಟಕ್ಕೆ ಆ ಮರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದರು.

ಒಂದು ದಿನ ನಾರದರು ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಹೋಗುತಿರುವಾಗ, ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಅವರು, ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬಂದರು. ನಾರದರನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ತಪಸ್ವಿ ನಾರದರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು.ನಾರದರು ಏನು ಮಾಡುತಿರುವೆ ಎಂದು ಕೇಳಲು, “ಭಗವಂತನ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಅವರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.”ನಾರದರವರೆ ನಾನು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತಿರುವೇನು, ಈ ಮರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಭಗವಂತನು ನನಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಡುವರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡುತಿರುವೇನು. ನೀವು ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಹೋದಾಗ ನನಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ನೀವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.” ತಪಸ್ವಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾರದರು, ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

ವೈಕುಂಟಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದರು, “ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಸುದ್ದಿ ಇದ್ದರೆ ಹೇಳಿ” ಎಂದರು.

ಅವರು ಭೇಟಿಯಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಾರದರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು, “ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿಯೂ ಒಂದು ಹುಣಿಸೆಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸು ಮಾಡುತಿರುವನು. ನೀವು ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀರಿ?”

“ಅವನು ನನ್ನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದರೆ, ಆ ಹುಣಿಸೆಮರದ ಎಲೆಗಳು ಇರುವ ತನಕ ಅವನು ತಪಸು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳು!” ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾರದರ ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಹೋದವು. ಅವರ ಕಾಲುಗಳು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅವರ ಹೃದಯವು ಮುಳುಗಿತು. ನಾರದರು ಆ ಉತ್ಸಾಹಿತ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕು?, ಆ ತಪಸ್ವಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅವನ ಮನಸೋತು ಹೋಗುವನು. ನಾರದನು ಯೋಚಿಸಿದರು, “ನಾನು ಆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು?” ಅವನು ತಪಸು ಮಾಡುವ ಉತ್ಸಾವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವನು. ನಾರದರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತಿವುದನ್ನು ತಪಸ್ವಿಯು ಕಂಡರು. ಅವರನ್ನು ಕರೆದ್ದದನ್ನು ಕೆಳಿಸಕೊಂಡ ನಾರದರು ಆ ತಪಸ್ವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು. ನಾರದರು ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿ ಬಂದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.

ಅವನು ಕೇಳಿದನು, “ಭಗವಂತನಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಸಂದೇಶ ತಂದಿರುವಿರಿ?”

ನಾರದರು ದುಃಖದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು, “ನನ್ನಿಂದ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ಹೇಳಿದರೆ ನೀನು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು,ನೀನು ತಪಸು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದು.”

“ಭಗವಂತನು ಏನೇ ಹೇಳಿದರು ನಾನು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ಧೈವಿಕ ಪದಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಆವಕಾಶ ಉಂಟಾಗಿದೆ.ಆದುದರಿಂದ ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳಿ.”

ನಾರದರು ಇನ್ನೂ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದರಾಗಿದ್ದರು, ಅವರು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ, “ನಾನು ಇವನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆ?”, ಅವನು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.”

ತಪಸ್ವಿಯು ಮತ್ತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು, “ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.”

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು, “ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿರುವುನು, ನೀನು ಇನ್ನು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳು ತಪಸು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಿನಗೆ ದೇವರು ದರ್ಶನ ಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ,ಈ ಹುಣಿಸೆ ಮರದಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳು ಇರುವ ತನಕ ನೀನು ತಪಸು ಮಾಡಬೇಕು.”

ಆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಅತ್ಯಾನಂದವಾಯಿತು, ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಡಿ ಕುಣಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. “ನಾನು ಎಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟವಂತನು, ಭಗವಂತನು ನನಗಾಗಿ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನನಗೆ ದೇವರು ದರ್ಶನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆ ವರ್ಷಗಳು ತುಂಬಾ ಬೇಗ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.”

ತಪಸ್ವಿಯ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ದೇವರು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ತಪಸ್ವಿಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟರು, ತಪಸ್ವಿಯ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ! ಅವರು ಭಗವಂತನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು.

ನಾರದರಿಗೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗಿ, ದೇವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು, “ಸ್ವಾಮಿ ನೀವು ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಿ? ಇವನು ಇನ್ನು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳು ತಪಸು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಿರಿ.”

ಭಗವಂತನು ವಿವರಿಸಿದನು, “ಅವನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸು! ಅವನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತಪಸು ಇದ್ದರು ಅವನು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ನಾನು ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಡಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು.”

ಕಲಿಕೆ:

ಆ ತಪಸ್ವಿಯೂ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ,ಅವನು ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಧ್ಯಾವಾಗುತ್ತಿತೆ?, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ, ಅವನು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಆದುದರಿಂದ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟನು, ಖಚಿತವಾದ ನಿರ್ಧಾರವುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಂಚೆಯೇ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.ನಾವು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಗುರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ನಾವು ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

 

ಸಾಯುತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಾಲ್ಕು ಪತ್ನಿಯರು

 

ಮೌಲ್ಯ : ಸತ್ಯ

ಉಪಮೌಲ್ಯ: ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ‘ನಾನು’ ಎಂಬುದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ 4 ಹೆಂಡತಿಯರು ಇದ್ದರು, ಅವನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದನು. ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದನು, ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದನು.ಅವನು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಅವಳ ಜೊತೆ ಮನರಂಜನೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದನು. ಅವಳನ್ನು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದನು.

ಮೂರನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದನು. ಅವಳು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದಳು.ಅವಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದನು.ಆಕೆಯು ಅವನ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದಳು.

ಎರಡನೆಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದನು, ಅವನು ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದನು.ಎರಡನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದನು.

ಮೊದಲನೆಯ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವನು ಅವಳ ಜೊತೆ ಅಷ್ಟು ಲಗುವಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿರುತಿದ್ದಳು, ಅವಳಿಗೆ ಅವನು ಅಷ್ಟು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮರಣದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಅವನ ಸುತ್ತ ಇದ್ದರು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು, “ ನನ್ನ ಸುಂದರ ಪತ್ನಿಯರೇ, ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಾಯಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಯಾರು ಬರುವಿರಿ?”.

ಅವನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದನು, “ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದವಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಈಗ ಮರಣಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರುವೇಯಾ?” ಅವಳು “ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು. ಅವನ ಹೃದಯವು ಒಡೆದುಹೋಯಿತು.

ದುಃಖದಿಂದ ಮೂರನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕರೆದು, “ನಾನು ಈಗ ಮರಣಿಸುವೆ,ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರುವೇಯಾ?” ಅವಳು “ಸಾಧ್ಯವೆ ಇಲ್ಲ, ನೀನು ಮರಣಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನ್ನನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವೇನು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು.

ಈಗ ಎರಡನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು “ನೀನು ಮರಣಿಸುತಿರುವೆ ಎಂಬುದು ದುಃಖದ ವಿಷಯ, ಆದರೆ ಸ್ಮಶಾನದವರೆಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನಾನು ಬರಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. “ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ”, ಅವನು ಅವನ ಮೊದಲನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು, ”ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಕಾಣುತಿರುವೆ ನನ್ನ ಜೀವನವು ಅಂತ್ಯ ತರುಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.ನಾನು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ ಇತರ ಹೆಂಡತಿಯರಿಗಿಂತ ನೀನು ನನ್ನನು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೆರೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಇರಬಹುದು. ಸದಾಕಾಲ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ”. ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೆಂಡತಿ ನಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ಅದರ ಕಡುಬಯಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ನಾವು ಮರಣಿಸಿದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಮೂರನೆಯ ಪತ್ನಿ ಸಂಪತನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ನಾವು ಮರಣಿಸಿದಾಗ ಇತರರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಹೆಂಡತಿ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಸ್ಮಶಾನದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುವರು.

ಕಲಿಕೆ :

ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ನಾನು ದೇಹವಲ್ಲ, ನಾನು ಆತ್ಮ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಜನನ ಮರಣ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನು ಇತರ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ, ಆತ್ಮ ಒಂದೆ ಸದಾಕಾಲ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇರುವುದು. ಆದುದರಿಂದ ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಲವನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯೋಣ ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲೆವು.

 

 

 

 

ಕೃಷ್ಣ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ರಾಕ್ಷಸ

 

ಮೌಲ್ಯ  : ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಶೌರ್ಯ, ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ

ಒಂದು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನದಂದು ಒಮ್ಮೆ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದರು.ತುಂಬ ತಡವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ರಾತ್ರಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.ಅದು ಒಂದು ಅಪಯಕರವಾದ ಅರಣ್ಯವಾಗಿತು. ಕೃಷ್ಣನು ಸೂಚಿಸಿದನು, “ ಬಲರಾಮ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ನೀನು ಕಾವಲು ಇರು, ನಾನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವೆನು, ನಾನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತನಕ ಕಾವಲು ಇರುತ್ತೇನೆ” ಎಂದನು.ಇಬ್ಬರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು ಹೋದನು.

ಕೆಲವು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಆಳವಾದ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದನು, ಬಲರಾಮನಿಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುರುಗುಟ್ಟು ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸುವ ಶಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು,ಅವನು ಧ್ವನಿಯ ಕೆಡೆಗೆ ನಡೆದನು. ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಸಮಿಪಿಸುತಿದಂತೆ ದೈತಾಕಾರದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕಂಡನು.ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನಡುಗಿದಂತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದನು. ಬಲರಾಮನನ್ನು ಸಮಿಪಿಸುತ್ತಿದಂತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದನು. ಈಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಬಲರಾಮನ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿತು, ಮತ್ತೆ ಗುರುಗುಟ್ಟಿತು.ಬಲರಾಮನು “ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ…….!” ಎಂದು ಕಿರುಚಿತಾ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕುಸಿದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಕರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು, ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿದ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡೆದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಕೃಷ್ಣನ ತಿರುವು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕಾವಲು ಇದ್ದನು. ಕೃಷ್ಣನು ರಾಕ್ಷಸನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.

ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ನೋಡಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಗುರುಗುಟಿತು, “ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕು?” ಎಂದು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಗಾತ್ರ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು, ಅದು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. “ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತಿರುವೆ?”  ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕುಗ್ಗಿದನು.ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಉತ್ತರಿಸುವನು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತಲೇ ಇದ್ದನು. ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಈಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು 2 ಇಂಚ್ ಎತ್ತರವಾಗಿತು ಮತ್ತು ನೋಡಲು ಮುದ್ದದಾಗಿತು. ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಸೊಂಟದ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತು, ಬಲರಾಮನು ಎಚ್ಚತ್ತನು.

ಬಲರಾಮನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, “ಕೃಷ್ಣ! ಕೃಷ್ಣ!” ಎಂದು ಕಿರುಚಿದನು.

“ಕೃಷ್ಣ! ನೀನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಾಗ ಒಂದು ಭಯಾನಕರ ವಿಷಯವು ನಡೆಯಿತು, ಅದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಒಂದು ರಾಕ್ಷಸನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದನು. ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದೇವೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನನಗೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೊನೆಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಾನು ನಿಶ್ಯಕ್ತನಾದ್ದದು.” ಬಲರಾಮನು ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮರುಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಈ ಮೇಲಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಪುಟ್ಟ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ತೆಗೆದು, “ಅದು ಈ ರಾಕ್ಷಸನೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

“ಹೌದು, ಆದರೆ ಅದು ತುಂಬ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಇತ್ತು! ಅದು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಪುಟ್ಟದಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿತು?” ಎಂದು ಬಲರಾಮ ಕೇಳಿದನು.

“ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗುತಾ ಹೋಯಿತು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಆಯಿತು.”

ಬಲರಾಮ ಹೇಳಿದನು ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಭಯಗೊಂಡಂತೆ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಯ ತೊಡಗಿತ್ತು.

ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳಿದನು “ನಾವು ಭಯಗೊಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾರಿಯೂ ನಮ್ಮ ಭಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ, ನಾವು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಭಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಇನ್ನು ಪುಟ್ಟದಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.”

ಕಲಿಕೆ:

ನಾವು ಭಯಗೊಂಡಾಗ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಬದಲು ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.ನಾವು ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಆ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.ಅದು ನಮ್ಮಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿರದೆ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಆ ಘಟನೆಯಿಂದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತು ಭಯವನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.ನಾವು ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

 

.

Previous Older Entries