ಗುರು ಮತ್ತು ಹುಲಿ

 

ಮೌಲ್ಯ: ಶಾಂತಿ

ಉಪಮೌಲ್ಯ; ಸಹನೆ, ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ

ಒಂದು ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಅವನ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ ಒಂದು ಗ್ರಮಾದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದಂತೆ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಘರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಘರ್ಜನೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಲಿ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಬರುತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.

ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ಆ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ ಬಯಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವರು ಸ್ವಯಂ ಶಿಸ್ತು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ ಕಾರಣ ಶಿಕ್ಷಕ ಏನು ಮಾಡುವರು ಎಂದು ನೋಡಲು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ನಿಂತು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

“ಏನು ಮಾಡೋಣ ಗುರುವೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು ಆ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ.

ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ಗುರುವು ಶಾಂತವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:

“ಹಲವಾರು ಆಯ್ಕೆಗಳು ಇವೆ, ನಾವು ಭಯಭೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದುರ್ಭಲಗೊಳ್ಳಿಬಹುದು, ಮತ್ತು ಹುಲಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು.ನಾವು ನಿಶ್ಯಕ್ತವಾಗಬಹುದು. ನಾವು ಓಡಿದರೆ, ಆ ಹುಲಿಯು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ಬರಬಹುದು.ನಾವು ಅದರ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದು ನಮಗಿಂತ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಬಲವಂತವಾಗಿರಬಹುದು.”

“ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬಹುದು, ನಮ್ಮ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಭಲವಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಆ ಹುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಭಾವಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಿಸಬಹುದು ನಾವು ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಜೊತೆಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಬಹುದು, ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಪ್ರಭಾವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.

“ಯಾವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತೀಯಾ?”

“ನೀವೇ ನನ್ನ ಗುರು, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನೀವೇ ಹೇಳಿ. ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವು ಇಲ್ಲ.” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು ಆ ಶಿಷ್ಯನು.

 

ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಗುರುವಿನ ದೃಷ್ಟಿ ಹುಲಿಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು, ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡ ತೊಡಗಿದರು. ಅವರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು, ಅದರಲ್ಲಿ ಆ ಹುಲಿಯು ಕೂಡ ಇತ್ತು. ಈ ಸ್ಥತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರು ಮತ್ತು ಹುಲಿಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಒಂದಾಯಿತು.

ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ ವಿಧ್ಯಾರ್ಧಿ ನಡುಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು, ಹುಲಿಯು ನಿಕಟವಾಗಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತು. ಗುರುವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿ ಇರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯಾ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು ಆ ಶಿಷ್ಯನು.

ಗುರುವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದರು, ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಆ ಹುಲಿಯು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.

ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ ಆ ಶಿಷ್ಯನು ಗುರುವನ್ನು ನೋಡಿ,”ಏನು ಮಾಡಿದಿರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.”ನನ್ನ ಮನಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಹುಲಿಯ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದೆ. ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಒಗ್ಗೂಡುತ್ತೇವೆ. ಹುಲಿಯು ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತತೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿತು ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೆ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.”

“ಮನಸು ಮೌನ ಮತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅದರ ಶಾಂತತೆ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಹರಡುತ್ತದೆ.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದರು ಆ ಗುರು.

ಕಲಿಕೆ:

ನಮ್ಮ ಮನಸು ಶಾಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಿಕರಿಸಿದ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಆಗ ನಾವು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ, ಯಶ್ಸಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.

 

 

 

 

 

Advertisements

ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಮಗ

ಮೌಲ್ಯ: ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ: ಗೌರವ, ಪ್ರೇಮ

ಒಬ್ಬ ಮಗ ತನ್ನ ವಯಸಾದ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಉಪಹಾರ ಗೃಹಕ್ಕೆ(ಹೋಟೆಲ್) ಹೋದನು. ತಾಯಿಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಯಸಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಆಹಾರವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅಲ್ಲಿದ ಇತರ ಜನರು ಅಸಹ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು, ಆದರೆ ಮಗನು ಮಾತ್ರ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದನು. ತಾಯಿಯು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಅವನು ನಿಶೆದವಿಲ್ಲದೆ ತಾಯಿಯನು ಕೈ ತೊಳೆಯಲು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆಹಾರದ ಕಣಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿದನು, ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ತೊಳೆದನು, ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಚಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದನು.ಅವರು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದಂತೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮುಜುಗುರಗೊಳ್ಳಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು ಎಂದು ಆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನದಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು.

    

ಮಗನು ಹೋಟೆಲಿನ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಹೊರಗೆ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಆಗ ಅಲ್ಲಿದ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದು, “ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಏನೋ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತಿರುವೆ ಎಂದು ನಿನೆಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ?”.

ಮಗನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, “ಇಲ್ಲ, ಸರ್ ನಾನು ಏನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿಲ್ಲ”

ಆ ವಯಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಕ್ಷಣ ಹೇಳಿದನು, “ಇಲ್ಲ, ನೀನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತಿರುವೆ! ಪ್ರತಿ ಮಗನಿಗೆ ಒಂದು ಪಾಠ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ತಾಯಿಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿರುವೆ”

ಇಡೀ ಉಪಹಾರ ಗೃಹವು ಮೌನವಾಗಿತ್ತು.

ಕಲಿಕೆ:

ನಾವು ನಮ್ಮ ವಯಸಾದ ತಂದೆತಾಯಿ ಅವರನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.ಅವರ ನೋಟ ಅಥವ ನಡವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾಚಿಕೆಪಡೆಯಬಾರದು.ನಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಯಂತೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ನಮಗೆ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕೊಡಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರು ನಮಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತರಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಡಬೇ

 

 

ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಪ್ರಿಯ ವಾಚಕರೆ,

ಮೌಲ್ಯಾದಾರಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನೀವು ನೀಡಿರುವ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು  ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ನಿಮಗೆ ಈ ಕಥೆಗಳು ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯಾದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿರಿ.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಶಭಾಶಯಗಳು

 

ಎರಡು ಸಮುದ್ರಗಳು

 

sea1

 

ಮೌಲ್ಯ : ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಆರೈಕೆ

ಎರಡು ಸಮುದ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಕಥೆ ಇದೆ. ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಜಲಾನಯನದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೃತ ಸಮುದ್ರ(ಡೆಡ್ ಸೀ) ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಮುದ್ರ ಇದೆ. ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯ ಮಗುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಮುದ್ರವಲ್ಲ ಆದರೆ ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಏಕೈಕ ಸಮುದ್ರವೆಂದರೆ ಡೆಡ್ ಸೀ; ಇದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಒಂದು ಸರೋವರ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಏಕೆ ಡೆಡ್ ಸೀ ಎಂದು ಕರೆಯುವರು? ಅದು 67 ಕೀ.ಮಿ 18 ಕೀ.ಮಿ ಅಗಲ 1237 ಅಡಿ ಆಳ ಇದ್ದರು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೀವವು ಇಲ್ಲ. ಇದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಧಿಕ ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಸಮುದ್ರವೆಂದರೆ ಇದೇ. ಸಾಧಾರಣ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿಗಿಂತ ಸುಮಾರು ಒಂಬತ್ತು ಬಾರಿ ಉಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಹೆಚ್ಚು ಉಪ್ಪಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಕಾರಣ ಈ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯ ಅಥವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸುಳಿವು ಇಲ್ಲ. ಈ ಕೆರೆ ಇಷ್ಟು ಉಪ್ಪಾಗಿರಲು ಏನು ಕಾರಣ? ತುಂಬ ಸರಳ. ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಜೋರ್ಡನ್ ನದಿಯಿಂದ ನೀರು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.ಇದು ಸಮುದ್ರದ ಮಟ್ಟಕಿಂತ ಕೆಳಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹರಿಯಲು ಹೊರದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು ಅವಿಯಾಗಿ ಉಪ್ಪು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ,             ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವಾಸಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪರಿಸರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ಡೆಡ್ ಸೀಯ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಗಲಿಲೀ ಸೀ ಇದೆ. ಅದು 13 ಮೈಲ್ಸ್ x 8 ಮೈಲ್ಸ್ ಅಷ್ಟೆ ಇದೆ; ಇದನ್ನು ಡೆಡ್ ಸೀಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕಾಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಅಮುಲ್ಯತೆ ಎನೆಂದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಲಕ್ಷಣ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಡಗಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ 20 ರೀತಿಯ ಮೀನುಗಳು ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಪರ ಮೀನುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅದರ ನೀರಿನಿಂದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಇರುವ ಬೆಳಗಲು ಉತ್ತಮ ಫಸಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಈ ಸಮುದ್ರವು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಜೀವಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಡೆಡ್ ಸೀಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪುಟ್ಟದಾಗಿದ್ದರು, ಏಕೆ ಅಷ್ಟು ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ? ಸರಳವಾದ ರಹಸ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಈ ಸಮುದ್ರವು ಅದರ ನೀರನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನದಿ ಜೋರ್ಡನ್ ಈ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಗಲಿಲೀ ಸಮುದ್ರವು ಅದರ ನೀರನ್ನು ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.ಮತ್ತು ನಿಖರವಾಗಿ ಅದು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ, ರೋಮಾಂಚಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜೀವತವಾಗಿದೆ.

ಕಲಿಕೆ:

ನಾವು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ, ನಾವು ಶ್ರಿಮಂತರಾಗುತ್ತೇವೆ! ಈ ಗಣಿತವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಅಧ್ಬುತವಾಗಿ ಪುಷ್ಟಿಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೆ ಅದೃಷ್ಟವಿದ್ದು ಸಂಪತ್ತು, ಜ್ಞಾನ, ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ ಎಂಬ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ದೇವರ ಆಶಿರ್ವಾದದಿಂದ ನಾವು ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ಅದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ: ನಾವು ಪಡೆದಿರುವಂತ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳು ಇತರರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳದಿದ್ದರೆ ನೀರು ಆವಿಯಾಗಿ ಹೋಗುವಂತೆ ನಾವು ಪಡೆದಿರುವಂತ ವಿಷಯಗಳು ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಇತರರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳದಿದ್ದರೆ ಅವು ಸ್ಥಿಗಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕ್ಕೆಂದರೆ ನಾವು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಕಪ್ ಖಾಲಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಪುನಃ ಅದರಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಬಹುದು.ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ.

 

ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

foot print

 

ಮೌಲ್ಯ : ಪ್ರೇಮ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ವಿಶ್ವಾಸ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ

ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಕನಸನ್ನು ಕಂಡೆನು……. ಕಡಲ ತಿರದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜೊತೆ ನಡೆಯುತಿದೆ, ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು;ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೃಶ್ಯಕೂ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು: ಒಂದು ನನಗೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಇನ್ನೊಂದು ದೇವೆರದ್ದು. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯವು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ, ಮತ್ತೆ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು, ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರವಾದ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಇದು ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬ ಪಿಡೀಸುತ್ತಿತ್ತು, ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆನು. “ದೇವರೇ ನೀವು ಒಂದು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದಿರಿ ನಾನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಾಗ ನೀವು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬರುವಿರಿ ಎಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿರಿ, ಆದರೆ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ತೊಂದರೆಗೀಡಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಜೊತೆ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದು ಏಕೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು, “ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗು, ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟ ಪಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಒಂದು ಜೊತೆ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.”

ಕಲಿಕೆ:

ನಾವು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ನಮ್ಮ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಅಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ನಾವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಾಕಾಷ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.ಅವರು ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡೂಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿಧ್ಯಾವಂತನಾದ ಪಂಡಿತ

 

 

ಮೌಲ್ಯ : ಸತ್ಯ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಅಭ್ಯಾಸ

ಒಂದು ದಿನ ಅನೇಕ ಪುರುಷರು ದೋಣಿಯ ಮೂಲಕ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ವಿಧ್ಯಾವಂತ ಪಂಡಿತನಾಗಿದ್ದನು.ಸಮಯವನ್ನು ರವಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಧರ್ಶಿಸಲು ಆ ಪಂಡಿತನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗ್ರಂತಗಳನ್ನು ಸಹ ಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಆದುದರಿಂದ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಯಾಣಿಕನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ, ನೀವು ಉಪನಿಷದ್ಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದಿರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ?

ಆ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು ವಿನಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಓದಿಲ್ಲ! ಎಂದನು.

ನೀನು ಓದಿಲ್ಲವೇ! ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು ಪಂಡಿತನು. ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಕಾಲು ಭಾಗವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿರುವೆ!

ಆದರೆ ನೀನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿರಬೇಕು! ಎಂದು ಪಂಡಿತನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.

ಇಲ್ಲ, ಸ್ವಾಮಿ, ನಾನು ಓದಿರುವೇನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ! ಎಂದು ತುಂಬ ತೊಂದರೆಗಿಡಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು ಆ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು.

ಅಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು ಆ ಪಂಡಿತನು.

ಹಿಂದೂ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಆರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರು ತಿಳಿದಿರುವೆಯಾ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಆ ಪಂಡಿತನು ಒಂದು ಭೌಧಿಕ ಪ್ರವಚನ ಕೊಡವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು.

ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಳಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ನನ್ನ ಸಂಶಯ ಸ್ವಾಮಿ! ಎಂದು ಆ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ! ಅಂದರೆ, ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿರುವೆ.

ಪಂಡಿತನು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತಿದಂತೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತಿರುವ ರಭಸವಾದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲುಗಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ಚೆಂಡಮಾರುತ ಇರುವ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಧೋಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ! ಎಂದು ಕೂಗಿದನು ಆ ನಾವಿಕನು. ದೋಣಿಯೂ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ! ಎಲ್ಲರೂ ಧುಮಿಕಿ ತೀರಕ್ಕೆ ಈಜಿ ಹೋಗಬೇಕು!

ಪಂಡಿತನು ಭಯಭೀತನಾದನು. “ನಿಮಗೆ ಈಜಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಕೇಳಿದನು ಆ ಸಹ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು.

ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಈಜು ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ! ಎಂದು ಕಳವಳದಿಂದ ಹೇಳಿದನು ಆ ಪಂಡಿತ.

ನೀವು ಈಜು ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲವೇ! ಅಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಇಡಿ ಜೀವನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿರುವಿರಿ ಪಂಡಿತರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ ದೋಣಿಯಿಂದ ಧುಮಿಕಿದನು ಆ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು.

ಕಲಿಕೆ:

ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನವು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಒಬ್ಬರು ಸಾಕಾಷ್ಟು ಓದಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಅವಶ್ಯಕತೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಹಾಯ ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ ಆ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ.

 

 

ಗುರುವಿಗೆ ಪ್ರಿತಿಪಾತ್ರನಾದವನು

teacher

 

ಮೌಲ್ಯ : ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆ

ಉಪಮೌಲ್ಯ : ಆಶಾವಾದ, ಯೆಜಮಾನನಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂಗಿರಸ ಎಂಬ ಋಷಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಶಿಷ್ಯರು ಇದ್ದರು. ಅವರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಗಣನೀಯವಾದ ಪ್ರಯೋಜನ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇತರರಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಕಲಿತ ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಷ್ಯರು ಇದ್ದರು ಅವರು ಗುರುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನಿಕಟವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದರು. ಅವರ ಶಿಷ್ಟ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕಂಡ ಇತರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತಿದರು.

ಅದರೆ ಮಂದ ಬುದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದಂತ ಕೆಲವು ಶಿಷ್ಯರು ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆ ಪಡುತ್ತಿದರು. ಅವರ ಗುರುವಿನ ಭೋಧನೆಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರ ನಿಧಾನ ದರವೇ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಅವರ ಗುರುವಿನ ಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಅನುಮಾನ ಪಟ್ಟರು.ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಡುತ್ತಿದರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ಆದುದರಿಂದ ಒಂದು ದಿನ ಅವರ ಗುರು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದಾಗ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಗುರುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, “ನೀವು ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದಿರಾ, ನಿಮ್ಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಡುತ್ತಿದಾರೆ. ನಮಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯಾದ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಏಕೆ ನೀವು ಕೊಡಬಾರದು?”

ಗುರುವಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು, “ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ವಿಶೇಷವಾದ ಪರವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದರೆ ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನಿಕಟತೆಯ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭಾವನೆ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆದವರು ಯಾರು?”

ಆದರೆ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ಯೋಚನೆಯ ನಂತರ ನುಡಿದರು, “ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಗಮನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಒಂದು ಷರತ್ತು, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕದಾದ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,ನೀವು ಅದನ್ನು ಹಾದು ಹೋಗಬೇಕು, ಆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಏನೆಂದರೆ ಹತ್ತಿರದ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒಂದು ಉತ್ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು, ಅಷ್ಟೆ”

ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಇತ್ತು ಆದರೆ ಅದರ ಪ್ರತಿಫಲವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಮುಗುಜುರವುಂಟುಮಾಡುವ ಶಿಷ್ಯರು ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕವಾದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು, ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಗುವನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹುಡುಕಾಟವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ದುರದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ,ಅವನು ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರು ಯಾರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಯಾವುದಾದರು ಪಾಪ ಅಥವ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಧೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಫಲವಿಲ್ಲದ ಶೋಧನೆಯ ನಂತರ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಗುರುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು, “ ಗುರುವೇ ನನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಯಾವುದಾದರು ತಪ್ಪು ಕೆಲಸ, ಪಾಪ ಅಥವ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮಾಡಿರುವರು. ಇಡೀ ಗ್ರಾಮವು ಕೆಟ್ಟ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.” “ಹೌದೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಗುರುವು,”ಸರಿ ನೀವು ದೋಷ ಇದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಆ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಕಲಿಸೋಣ.”

ಆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದು ಗುರುವು ಹೇಳಿದರು, “ ನೀನು ಈ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೋಗಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಬ್ಬ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಬಾ” ಎಂದರು.”ನಿಮ್ಮ ಆಶಿರ್ವಾದದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಗುರುವೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಷ್ಯನು ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

ಆ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, “ಗುರುವೇ! ನೀವು ಈ ಭಾರಿ ಕೂಡ ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿರುವಿರಿ! ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅನೇಕ ಮಂದಿ ಜನರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವನು, ಕಾರಣ ಈ ಹಳ್ಳಿಯು ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ!”

ಆದರೆ ಗುರುವು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಇರಲು ಹೇಳಿದರು, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಷ್ಯರು ಕೂಡ ಬರೀ ಕೈಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, “ಗುರುವೇ! ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೂ ಒಬ್ಬ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.”

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಶಿಷ್ಯರು ನಕ್ಕರು, ಅವನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು, “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿರುವರು, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇರುವ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು ನನಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಿಫಲತೆಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋದನು. ಆಘಾತ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಮಂದ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು ಗುರುವು ಹೇಳಿದರು, “ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯರೇ! ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದು, ಧನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಋಣಾತ್ಮಕ ತಪ್ಪುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ವಿವೇಚನೆ. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಆರಳುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನೀವು ಉಪದ್ರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅರಳ ತಕ್ಕಂತ ಆ ಗುಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.”

ಕಲಿಕೆ:

ಈ ಜಗತು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ವಿಷಯಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದೆ, ಅದರಿಂದ ನಾವು ಏನು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಭುಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಅವಲಂಭಿಸುತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಧನಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳುವ ಜನರು ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.ನಕಾರಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವರು. ಗುರುವಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರಿಯವಾದವರು, ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅವರು ಗುರುವಿನಿಂದ ದೂರವಿರುವರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಅದು ಶಿಷ್ಯರ ತಪ್ಪು. ಗುರುವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವು ಅವರ ಜೊತೆ ಅವರ ಜೊತೆ ಇರುವೆವೋ ಅಷ್ಟು ವಿಕಾಸವನ್ನು ನಾವು ಹೊಂದಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಈ ಮೂಲಭೂತ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ದೃಡೀಕರಿಸಲಿ.

ಈ ಕಥೆಯು ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಗುರುವಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

 

Previous Older Entries